محتوای این بخش را برایت آماده میکنیم.
مقالهها
راهنماهایی با زبان روشن درباره ایدهها، فرایند، شواهد و مرزهای رویکردهای درمانی مورد استفاده در کار بالینی باراکا.
نامهایی مانند EFT، IFS، یونگی، سوماتیک، ستیر، سایکودرام و هیپنوتراپی تا زمانی که ندانیم در جلسه چه رخ میدهد انتزاعی به نظر میرسند. این مجموعه نظریه را به فرایند قابل فهم تبدیل میکند.
هر مقاله توضیح میدهد یک رویکرد برای کدام مسئله طراحی شده، درمانگر چگونه ممکن است از آن استفاده کند، مشارکت مراجع چه تجربهای دارد و شواهد یا حوزه کاربرد کجا محدود میشوند.
روش درمانی یک ابزار و چارچوب است، نه تضمین نتیجه. بپرسید درمانگر چگونه آن را انتخاب میکند، چه ارتباطی با هدف شما دارد، چه گزینه دیگری وجود دارد و هر دو چگونه متوجه میشوید مفید بوده است.
کیفیت رابطه درمانی، کار اخلاقی و پاسخگویی به نیاز فرد در کنار نام روش اهمیت دارند.
وقتی Virginia Satir در دههی ۹۱۵۰ کار بالینی خود را شروع کرد، الگوی غالب در رواندرمانی فردی بود. رواندرمانگر با بیمار بهصورت
