از کودکی شیفته لایه‌های پنهان انسان‌ها بودم. همیشه فراتر از ظاهر را می‌دیدم و تلاش می‌کردم ریشه افکار، احساسات و رفتارهای آدم‌ها را بفهمم. همین کنجکاوی از نوجوانی مرا به دنیای شگفت‌انگیز روان‌شناسی انسان و پویایی روابط بین‌فردی کشاند.

با این حال، شرایط زندگی و فشارهای بیرونی در ابتدا مرا به مسیر دیگری برد. گرچه مسیر تحصیلی و حرفه‌ای من مدتی از این علاقه فاصله گرفت، اشتیاقم برای شناخت ذهن انسان هرگز خاموش نشد. در تمام این سال‌ها، جست‌وجوی پاسخ‌های عمیق‌تر در من زنده ماند.

در نهایت به نقطه‌ای از روشن‌بینی رسیدم: زمان آن بود که با ندای درونی‌ام همسو شوم و راهی را دنبال کنم که با خود واقعی‌ام هماهنگ بود. وقتی سرانجام به این مسیر متعهد شدم، درها یکی پس از دیگری گشوده شدند و فرصت‌ها مرا به فصل تازه‌ای هدایت کردند؛ فصلی متمرکز بر معنا، انسانیت و رشد.

مطالعه علوم اعصاب و سلامت روان برای من پلی میان علاقه دیرینه‌ام به فهم انسان‌ها و دانشی علمی و کاربردی ساخته است. این حوزه به من امکان می‌دهد رفتار، هیجان‌ها و چالش‌های روان‌شناختی انسان را نه فقط در سطح ظاهر، بلکه از دریچه کارکرد مغز و فرایندهای شناختی ببینم. این مسیر رشد شخصی و فکری من را عمیقا غنی کرده و میل نیرومندی در من پدید آورده است تا در آینده سهمی معنادار در سلامت روان دیگران داشته باشم.