بازنشستگی و هویت — وقتی نقشی که شما را نگه می‌داشت پایان می‌یابد

جراحی بازنشسته سال گذشته به دفترمان آمد و با ِصراح کسی که حرفه‌ای را در صراحت گذرانده بود، گفت: چهارده ماه است که بازنشسته شده‌ام و دارم غرق می‌شوم. نمی‌دانم کیستم. همسرم از من خسته شده است. دوستانم هنوز کار می‌کنند. سرگرمی‌هایی که مردم به من گفته‌اند بپذیرم، مسخره به نظر می‌رسند.

چهل‌وسه سال است که جراح بوده‌ام. ال ح قرار. است... چه باشم؟ نمی‌دانم چه هستم این یکی از کم‌پشتیبانی‌شده‌ترین گذارها در زندگی بزرگسالی است. روایت فرهنگی پیرامون بازنشستگی بیشتر مالی است — به‌اندازه‌ی کافی پس‌انداز کن، خوب برنامه‌ریزی کن، از آزادی‌ات لذت ببر.

روایت فرهنگی درباره‌ی این که چه می‌شود وقتی نقشی که هویت بزرگسالی شما را برای سی یا چهل سال سامان داده، اغلب در یک هفته پایان می‌یابد، چیز اندکی می‌گوید. هفته‌ی پیش از بازنشستگی، شما کسی هستید. هفته‌ی پس از آن، کسی دیگرید. گذار از یکی به دیگری، کار روان‌ِشناخت واقعی است، و بیشتر بازنشستگان آن را بدون هیچ پشتیبانی‌ای فراتر از منابع خود طی می‌.کنند این مقاله برای بزرگسالان است که به بازنشستگی فکر می‌کنند، در سال‌های ِنخس پس از بازنشستگی هستند، یا از همسری در این گذار پشتیبانی می‌.کنند

واقعاً چه چیزی رخ می‌دهد

چندین: ِپویای هم‌گرا، تصویر شناخته‌شده‌ی گذار بازنشستگی را تولید می‌کنند اختالل هویت. برای بیشتر بزرگسالان، شغل اصل سامان‌بخش اولیه‌ی هویت بوده است. من معلمم. من وکیلم. من سازنده‌ام. من مدیرعاملم. وقتی نقش پایان می‌یابد، هویتی که حول آن ساخته شده به‌طور خودکار بازپیکربندی نمی‌شود.

این بازپیکربندی، کار روان‌شناختی‌ای است. که ماه‌ها و اغلب سال‌ها طول می‌کشد از دست دادن ساختار. ساختار زندگی کاری — برنامه، نیازها، بستر اجتماعی، تصمیم‌گیری مداوم — داربستی برای زندگی روزانه فراهم می‌کند که در بازنشستگی ناپدید می‌شود. بدون این داربست، بسیاری از بازنشستگان نوعی گیجی را توصیف می‌کنند که ناراحت‌کننده‌تر از انتظارشان است.

از دست دادن بستر اجتماعی. بیشتر دوستی‌های بزرگسالی و بسیاری از روابط در بسترهای کاری وجود دارند. بازنشستگی اغلب نازک‌ِشد ناگهانی شبکه‌ی اجتماعی‌ای را تولید می‌کند که بازنشسته آن را پیش‌بینی نکرده بود. برنامه‌ی در« تماس »ماندن با همکاران اغلب با تماس با واقعیت.

دوام نمی‌آورد بازمذاکره‌ی ازدواج. بسیاری از ازدواج‌ها حول کار تمام‌وقت یک یا هر دو شریک سامان یافته‌اند. وقتی این تغییر می‌کند، ازدواج باید همه‌چیز را بازمذاکره کند — ضرب‌آهنگ روزانه، تقسیم کار خانگی، زمان مشترک و جداگانه، زندگی جنسی، رابطه با پول. بسیاری از بازنشستگی‌ها ازدواج‌.ها را به شیوه‌هایی تحت فشار قرار می‌دهد که زوج پیش‌بینی نکرده بود واقعیت مالی.

حتی با پس‌انداز ِکاف بازنشستگی، بسیاری از بازنشستگان اضطراب پیرامون پول را به شیوه‌هایی تجربه می‌کنند که در زمان کار نداشتند. جابه‌جایی از انباشت به برداشت، از نظر روانی متفاوت است. تورم، نوسان بازار، و طول ناشناخته‌ی بازنشستگی همه اضطراب واقعی تولید.

می‌کنند روبه‌رو شدن با مرگ‌ومیر و زمان. بازنشستگی برای بیشتر افراد، نشانگر پی بردن به این است که باند فرود ِپی رو به شیوه‌هایی محدود است که باند. فرود طی حرفه نبود. گفت‌وگو درباره‌ی این که زمان باقی‌مانده را چگونه بگذرانیم، فوری می‌شود ِسو ویژه‌ی ترک کردن وکالتی (vocation) که اهمیت داشت.

برای پزشکان، معلمان، هنرمندان، صنعت‌گران، و دیگرانی که کارشان وکالت بود. نه فقط یک شغل، فقدان چشمگیر است. سوگ، واقعی است و سزاوار توجه است تغییرات سلامتی. سال‌های بازنشستگی اغلب با نخستین نگرانی‌های چشمگیر سلامتی هم‌زمان است. بدنی که برای دهه‌ها قابل‌اعتماد کار می‌کرد، توجه. بیشتر می‌خواهد. این تقاطع — بازنشستگی به‌اضافه‌ی نگرانی‌های سلامتی — نوع ویژه‌ای از کار است

الگوهای رایجی که می‌بینیم

ِافسردگ پس از بازنشستگی. افسردگی بالینی‌ای که در ۶ تا ۸۱ ماه ِنخس پس از بازنشستگی پدیدار می‌شود. اغلب توسط خانواده به‌اشتباه تطبیق« »بازنشستگی. خوانده می‌شود. اغلب در واقع افسردگی است که از درمان سود می‌برد اضطرابی که پیش‌تر نبود. برخی بازنشستگان در بازنشستگی اضطرابی پدید می‌آورند که در طول حرفه نداشتند.

زمان بدون ساختار، نگرانی‌های مالی.، و جابه‌ِجای هویت همه می‌توانند سهم داشته باشند ازدواج در بحران. ۱ تا ۳ سال نخست بازنشستگی یکی از پرریسک‌ترین دوره‌ها برای تنش زناشویی است. زوج‌هایی که برای دهه‌ها به‌خوبی عمل کرده‌.اند، گاهی پس از حذف ساختار زندگی کاری، خود را در دردسر جدی می‌یابند نوشیدنی‌ای که به‌آرامی ال ب می‌خزد.

با ِزما بدون ِساختا بیشتر و نیازهای ِبیرون کمتر، استفاده از الکل گاهی به شیوه‌هایی افزایش می‌یابد که مشکل‌.ساز می‌شود رابطه با فرزندان بزرگسال شدت می‌یابد. با زمان بیشتر و ساختار کمتر، بازنشستگان گاهی بیش از آنچه فرزندان بزرگسال می‌خواهند با زندگی آنها.

درگیر می‌شوند، که تنش تولید می‌کند کار ِناتما ِزندگ پیشین. بسیاری از بازنشستگان می‌بینند که کار درونی‌ای را که در سال‌های حرفه‌ای به تعویق انداختند، دیگر نمی‌توانند به تعویق بیندازند.. پرسش‌هایی که در بازنشستگی به سطح می‌آیند اغلب عمیق‌ترین پرسش‌های زندگی فرد هستند

چه چیزی کمک می‌کند

کار: گذار بازنشستگی چندین ُبعد را در بر می‌گیرد نام نهادن این به‌عنوان گذار واقعی. بسیاری از بازنشستگان و خانواده‌هایشان آنچه رخ می‌دهد را کوچک می‌کنند. نام نهادن بازنشستگی به‌عنوان گذار. ِهویت بزرگ — قابل‌مقایسه با والد شدن یا گذار میان‌سالی — خود روشن‌گر است کار هویتی، به‌آرامی.

ساختن هویتی فراتر از نقشی که شما را نگه می‌داشت سریع نیست. سال‌ها طول می‌کشد. کار شامل کشف این است که شما واقعاً چه می‌خواهید — جدا از آنچه نقش می‌خواست — و به‌آرامی ساختن زندگی حول آن. ببینید(: طبابت هستی‌شناختی ← برای قاب عمیق‌تر بر این ).کار بازکالیبره‌سازی زناشویی.

بسیاری از زوج‌های بازنشسته از گفت‌وگوی صریح — گاهی تسهیل‌شده با زوج‌درمانی — درباره‌ی این که واقعاً می‌خواهند ازدواج‌شان در این مرحله چه باشد، سود می‌برند. پیش‌ِفر زمان« بیشتر با »هم همیشه پاسخ نیست؛ گاهی پاسخ، فضای جداگانه‌ی بیشتر. است، گاهی زمان مشترک بیشتر، گاهی بازتوزیع نقش‌های خانگی، گاهی همه‌ی این‌ها درگیری مجدد با معنا.

بسیاری از بازنشستگان از یافتن راه‌هایی برای به‌کارگیری ظرفیت انباشته‌شان در بسترهای نو سود می‌برند — داوطلبی، مربی‌گری، کار مشاوره‌ای، طبابت خالقانه، درگیری جامعه‌ای. نه به‌مثابه ُپرکننده‌ی زمان بلکه به‌مثابه وسایل اصیل برای معنای پی‌بعدی. قاب‌بندی اهمیت.

دارد؛ ِدرگیر معنادار از سلامت روان پشتیبانی می‌کند، ِکا سرکاری نه ساختن ارتباطات ِاجتماع حرفه-پسا‌ای. این کار، واقعی و اغلب کند است. برخی بازنشستگان از ِساختارده ِعمد ارتباط اجتماعی — گروه‌های همتا.، کالس‌ها، مشارکت جامعه‌ای — به‌جای انتظار برای شکل ِگرفت آن، سود می‌برند کار با ِسو ترک کردن.

به‌ویژه برای کسانی که کارشان وکالت بود، ِسو ترک کردن سزاوار توجه است. پیش‌بینی‌کننده پیش از بازنشستگی، مداوم. در سال‌های نخست معماری سلامتی و سبک زندگی. خواب، ورزش، تغذیه، استفاده از الکل — این‌ها در بازنشستگی مهم‌تر می‌شوند، نه کم‌تر. ساختن ساختارهای پایدار.

سبک زندگی بخشی از کار بنیادین است توجه بالینی به افسردگی، اضطراب، و استفاده از مواد در صورت حضور. وقتی گذار بازنشستگی به قلمرو بالینی می‌گذرد، درمان اهمیت دارد. افسردگی درمان‌نشده در بزرگ‌الن س با پیامدهای ِمنف چشمگیر همراه است؛ فرض فرهنگی این که کمی« غم در بازنشستگی طبیعی »است می‌.تواند شرایطی را که به درمان به‌خوبی پاسخ می‌دهد، بپوشاند کوچینگ در کنار روان‌درمانی در صورت مفید بودن.

خدمات کوچینگ سبک/شخصی زندگی و کوچینگ تحول‌گرا ما می‌توانند روان‌درمانی را در این. گذار تکمیل کنند، با تمرکز بر ابعاد روبه‌سازنده-جلو در حالی که روان‌درمانی مواد عمیق‌تر را نگه می‌دارد

یادداشتی ویژه

برای مراجعان کانادایی-ایرانی ما که به بازنشستگی نزدیک می‌شوند یا در آن هستند، الیه‌ها می‌توانند ویژه باشند. وضعیت دیاسپورا، رابطه با خانواده در ایران، ِپرس این که سال‌های بازنشستگی را کجا بگذرانیم، نسخه‌ی ِفرهنگ این که بزرگ‌سالی برای چیست — این‌ها همه با کار جهان‌.ِشمو بازنشستگی تعامل می‌کنند و از روان‌ِدرمان روان-فرهنگی-نظر-از سود می‌برند

چه زمانی بیایید

اگر در حال نزدیک شدن به بازنشستگی هستید، در سال‌های ِنخس پس از آن، یا از همسری در این گذار پشتیبانی می‌کنید، ًلطف به روان‌درمانی فکر. کنید. کار ساختن هویتی فراتر از نقشی که شما را نگه می‌داشت چشمگیر است، و کار همراهی‌شده آن را به‌طور چشمگیری آسان‌تر می‌کند روان‌درمانی در Baraka برای گذار بازنشستگی، محور-عمق و یکپارچه‌گراست. در دسترس به انگلیسی و فارسی، حضوری در دفتر امبل‌ساید (Ambleside) و آنالین در سراسر BC.

• ایمیل 6306-455 )236( رزرو مشاوره‌ی رایگان ۱۵ دقیقه‌ای ← یا تماس contact@barakaocc.com