تربیت کودکان دو فرهنگه — وقتی دو فرهنگ در یک خانواده زندگی می‌کنند
وقتی والدین کانادایی-ایرانی درباره‌ی فرزندانشان نزد ما می‌آیند، گفت‌وگوها اغلب شکل خاصی به اشتراک می‌گذارند. نگرانی موجود ممکن است
4 دقیقه مطالعه۳ تیر ۱۴۰۵
وقتی والدین کانادایی-ایرانی درباره‌ی فرزندانشان نزد ما می‌آیند، گفت‌وگوها اغلب شکل خاصی به اشتراک می‌گذارند. نگرانی موجود ممکن است دختری باشد که دیگر در خانه از فارسی صحبت کردن خودداری می‌کند. پسری که در مدرسه به‌خاطر ناهارش مسخره می‌شود. نوجوانی که عصبانی است که اجازه نمی‌دهید شب در خانه‌ی دوستان غیرایرانی بماند.
جوانی که شریکی انتخاب کرده که خانواده تأیید نمی‌کند. کودک هفت.ساله‌ای که معلمش رفتاری را عالمت‌گذاری کرده که شما آن را به‌عنوان مشکل نمی‌شناسید چون در خانه ندارد زیر هر یک از این‌ها، ًتقریب همیشه، همان پرسش بزرگ‌تر است: چگونه فرزندان را بین دو فرهنگ تربیت کنیم؟
چه چیزی را نگه می‌داریم، چه چیزی را رها می‌کنیم، چه چیزی هنوز نمی‌دانیم از دست خواهیم داد، چه چیزی را به‌عنوان خانواده با هم مذاکره می‌کنیم — و چگونه این کار را بدون شکستن فرزندان یا خودمان انجام می‌دهیم؟ این. مقاله، یک راهنمای برای والدینی است که این پرسش‌ها را می‌پرسند
تربیت کودکان دو فرهنگه — وقتی دو فرهنگ در یک خانواده زندگی می‌کنند | باراکا
حقیقت پایه
فرزندان دو فرهنگه نیمه ایرانی، نیمه کانادایی نیستند. آنها چیزی واقعاً سوم هستند — نه آنچه والدینشان هستند، نه آنچه الن همس غیرمهاجرشان هستند.، بلکه یک هستی هیبریدی خاص که هویتش از هر دو منبع ساخته شده و چیز خود است این هویت سوم، واقعی است. یک کسری نیست.
پاتولوژیک نیست. آسان هم نیست.
فرزندان دو فرهنگه بهطور معمول در سراسر کودکی و نوجوانی: و اغلب تا بزرگسالی، طی می‌کنند ترجمهی مداوم بین قواعد فرهنگی در خانه و قواعد فرهنگی در مدرسه، با دوستان، در عموم شناخت، جایی حوالی شش یا هفت سالگی، که خانوادهشان از خانوادههای بیشتر دوستانشان متفاوت است مذاکره بین زبانی که عمیقترین احساسات والدینشان را نگه میدارد و زبانی که در آن فکر می‌کنند و خواب میبینند رابطه با وطنی که شاید هرگز ندیدهاند فشار گاهی( گفته، اغلب )ساکت برای وجدانگذار کردن انتخاب مهاجرت خانواده رابطهی پیچیدهی سرخوردگی-و-عشق با هر یک از دو فرهنگ پرسش از اینکه واقعاً به کجا تعلق دارند، که پاسخ تمیز ندارد بیشتر فرزندان دو فرهنگه به شکوفایی میرسند.
هیبریدیت به یک قدرت تبدیل می‌شود. آنها اغلب از الن همس تکفرهنگی، شناختی منعطفتر، اجتماعی. ادراکگرتر، با پیچیدگی راحتترند. کار ادغام واقعی است و مولد هم
اضطراب والدینی کجا زندگی می‌کند
می:بینم والدین کانادایی-ایرانی با چندین نگرانی تکراری دستوپنجه نرم می‌کنند آیا فرزندم همچنان ایرانی خواهد بود؟ رایجترین اضطراب زیربنایی. در حالی که فرزندان رشد می‌کنند و در مدرسه انگلیسی صحبت می‌کنند، رسانهی انگلیسی تماشا می‌کنند، با الن همس کانادایی شناسایی میشوند، غذای کانادایی میخورند، موسیقی غربی گوش میدهند — والدین حس می‌کنند چیزی در حال لغزیدن است.
اشتباه نیستند. چیزی هست. پرسش این است که چگونه آنچه بیشتر اهمیت دارد را بدون نگهداشتن خیلی محکم، نگه. داریم بهاندازهی کافی سختگیر نیستم؟ انتظارات تربیت ایرانی اغلب جهتدهندهتر، از نظر تحصیلی ُپرخواستتر، در تصمیمات / آیا خیلی سختگیرم بزرگسالی درگیرتر از هنجارهای کانادایی اصلی است.
والدین کانادایی-ایرانی بهطور مداوم بازکالیبره می‌کنند: خیلی زیاد میخواهیم؟ بهاندازهی کافی میخواهیم؟ آنچه در ایران منطقی بود، اینجا زیادی احساس می‌شود. آنچه اینجا منطقی است، با استانداردهای ما که بزرگ شدیم، غفلتآمیز احساس. می‌شود آیا فرزندم ًبعد از من کینه خواهد داشت؟
بسیاری از والدین کانادایی-ایرانی در خانوادههایی بزرگ شدند که در آن اقتدار والدینی زیر سؤال نمیرفت. ال ح فرزندان را در فرهنگی تربیت می‌کنند که انتخاب فردی را ارج مینهد و ممکن است در برابر هدایت والدینی مقاومت کند. ترس از دست. دادن رابطه — داشتن فرزندانی که زنگ نمیزنند، راه خود را میروند، به غریبه تبدیل میشوند — واقعی و اغلب ناگفته است آیا فرزندم فارسی را گم خواهد کرد؟
اضطراب زبان تیز است چون زبان به چیزهای زیادی متصل است. بدون فارسی، فرزندان نمیتوانند کاملاً به پدربزرگها و مادربزرگهایشان دسترسی پیدا کنند. نمیتوانند کاملاً شعرها را بخوانند. نمیتوانند کاملاً در گفتوگوهای خانوادگی وقتی خانوادهی گسترده. دیدار می‌کند، باشند.
آنها ُبعدی از کسی که میتوانستند باشند را گم می‌کنند درباره‌ی دین چه؟ برای خانوادههایی که عمل یا( عدم )عمل اسالم، زرتشتیگری، آیین بهائی، یا دیگر سنت بخشی از هویت خانواده بوده، پرسش این.که چگونه این به فرزندانی منتقل می‌شود که در کانادای سکوالر بزرگ میشوند، پیچیده است درباره‌ی انتخاب شریک در آینده چه؟
والدین اغلب، حتی در سکوت، امیدهایی درباره‌ی اینکه فرزندانشان با چه کسی ازدواج خواهند کرد، نگه می.دارند. وقتی فرزندان روابطی بیرون از جامعهی فرهنگی شکل میدهند، سیستم خانواده آزمون می‌شود
آنچه پژوهش و تجربه‌ی بالینی پیشنهاد می‌کنند
ادبیات: روی توسعهی دو فرهنگی بهطور پایدار چندین چیز را نشان میدهد کودکان دوزبانه در درازمدت بهتر می‌کنند وقتی هر دو زبان حفظ میشوند. این فقط احساساتی نیست. سود قابل توجه شناختی، تحصیلی، و هیجانی برای. دوزبانگی واقعی تا بزرگسالی وجود دارد. ارزش سرمایهگذاری اتصال فرهنگی محافظ است.
کودکانی با اتصال قوی، مثبت به فرهنگ میراثیشان، عزت نفس بهتر، سلامت روان بهتر، و نتایج بهتری از کودکان قطع.شده از میراث دارند. اتصال نیازی نیست ایدئولوژیک باشد — میتواند غذا، موسیقی، زبان، تعطیالت، داستانهای خانواده باشد فرزندپروری اقتداری در سراسر فرهنگها کار می‌کند، با انطباق.
ترکیب گرما و انتظارات روشن در هر فرهنگی کار می‌کند. مشخصات آنچه انتظار. میرود و چگونه گرما بیان می‌شود، میتواند از نظر فرهنگی متفاوت باشد. آنچه کار نمی‌کند، در هیچ فرهنگی، خشونت بدون گرما است کودکان وقتی والدین میتوانند تنش فرهنگی را صریح نگه دارند به جای انکار آن، بهتر می‌کنند.
خانوادههایی که تأیید می‌کنند فرزندانشان بین دو جهان رشد می‌کنند — و به فرزندان کمک می‌کنند آن را آگاهانه طی کنند — هویتهای دو فرهنگی تابآورتر تولید می‌کنند تا خانوادههایی که اصرار. دارند فرزند یکی از دو طرف است هویتهای فرزندان ًدقیق مال والدینشان نخواهد بود.
این، سختترین است. فرزندان دو فرهنگهی شما به آن شیوهای که شما ایرانی هستید، ایرانی نخواهند بود. آنها چیزی نو خواهند بود. اجازه دادن به آنها به اینکه آن چیز نو شوند، به جای سوگواری برای اینکه آنها آنچه شما هستید نیستند، بخشی. از کار تربیت دو فرهنگی است
استراتژی‌های عملی که کمک می‌کنند
در خانه فارسی صحبت کنید، بهطور پایدار. حتی اگر فرزندان به انگلیسی پاسخ دهند. حتی اگر شنا کردن خالف جریان احساس شود. فارسی غیرفعال. فرزندان یک پایه باقی میماند که میتواند ًبعد فعال شود فرزندان را زود و اغلب به پدربزرگها و مادربزرگها متصل کنید. حتی از طریق ویدیو.
حتی وقتی گفتوگو کوتاه است. رابطه اهمیت دارد حتی وقتی. فرزند به نظر میرسد بیعالقه است اگر میتوانید با امنیت به ایران بروید، یا خانوادهی گسترده را برای دیدار دعوت کنید. اتصال انضمامی به وطن، حتی برای مدت کوتاه، هویت را به. شیوهای لنگر می‌کند که کلمات نمیتوانند تعطیالت.
را عالمت‌گذاری کنید. نوروز، یلدا، چهارشنبهسوری. ریتمهای سال، هویتسازان قدرتمندی هستند داستان.های کودکان فارسی — و در نهایت، شعر بزرگسالی — بخوانید. حتی در ترجمه. ارث روایی اهمیت دارد جامعهی کانادایی-ایرانی برای فرزندان پیدا کنید. مدارس فارسی، رویدادهای فرهنگی، النی همس که تجربه‌ی دو فرهنگی را به اشتراک می‌گذارند.
کودکانی که به‌عنوان تنها کانادایی-ایرانی در مدرسهشان رشد می‌کنند، اغلب به شیوههایی تقال می‌کنند که با داشتن هر گروه همسالی که تجربهشان را. به اشتراک بگذارند، کاهش مییابد حاضر به بهروزرسانی فرزندپروریتان باشید. برخی از آنچه در تربیت خود شما منطقی بود، اینجا کار نخواهد کرد.
تنبیه بدنی نه تنها در کانادا غیرقانونی است بلکه ال ح بهخوبی به‌عنوان مضر برای رشد مستند شده. فشار تحصیلی بیش از حد، اختالالت اضطرابی را با نرخ ال ب تولید می‌کند. تهدید. به حذف تعلق فرهنگی به‌عنوان انضباط اگر«( اینطور با من حرف بزنی ایرانی )»نیستی آسیب میرساند گفتوگوهای دشوار را صریح نگه دارید.
وقتی نوجوانتان میگوید نه ایرانی است نه کانادایی، آن را جدی بگیرید. وقتی فرزند بزرگسالتان شریکی انتخاب می‌کند که خانواده با آن دستوپنجه نرم می‌کند، قبل از واکنش گوش دهید. وقتی فرزندتان نژادپرستی یا تعارض فرهنگی در مدرسه را توصیف. می‌کند، آن را کوچک نشمارید وقتی به کمک نیاز دارید، کمک بگیرید.
تربیت دو فرهنگی کار سختی است. رواندرمانیای که هر دو فرهنگ را از درون میفهمد، میتواند با رابطه.ی فرزند-والد، با تنش زناشویی پیرامون تفاوتهای فرزندپروری، و با لحظاتی که سیستم خانواده به تنظیم نیاز دارد، کمک کند
چه زمانی بیایید
اگر پرسشهای فرزندپروری در خانوادهتان فشار واقعی ایجاد می‌کنند، ًلطف رواندرمانی خانواده در Baraka را با متخصص بالینیای در نظر بگیرید. که قلمرو دو فرهنگی را از درون میشناسد
